9/2/16

Αλκυονίδες σφαίρες






Όταν κοιμάμαι η πλάτη μου
ίδιο κρουαζιερόπλοιο
που βάζει μπρος τις μηχανές
κι αναχωρεί
να ψάξει το παγόβουνό σου

κανένας μπούσουλας δε σε χωρά
καμιά απόκριση στα κανοκιάλια

το πλοίο επιστρέφει φιάσκο στο λιμάνι
τα φιλιστρίνια σβήνουνε 
οι κόρνες με ξυπνούν με σαματά
κι αποχωρώ απ' τ' όνειρο σαν καβοδέτης

πιάνω τα καραβόσχοινα που μου πετούν
δένω στην πλάτη το κρουαζιερόπλοιο
τώρα το σέρνω πίσω μου ολημερίς
να ψάχνω για τη θάλασσά σου

μα τίποτα κι εκείθε

όταν ήμουνα μικρός
δε με μάθανε μπάνιο
τον πνιγμό μού ξεμάθαν
και νά τα τώρα

*




Αυτή είναι η τελευταία ανάρτηση του μπλογκ.
Καλά δεν ήταν;
Σας αντίω.

Πορτατίφ


8 σχόλια:

  1. Αντίο πορτατίφ
    μου λείπεις ήδη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. O Λιλιπούτειος στη χώρα των Γκιούλιβερ. Άντε, πάμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΑΑΑΑ ?! ΟΝΤΩΣ ?! ΣΚΟΤΕΙΝΙΑΣΕ ΗΔΗ ΧΩΡΙΣ ΠΟΡΤΑΤΙΦ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αποχαιρετούμε άχαροι το αντικείμενο/
    τι ωραία ταξίδια που κάναμε!/
    μεταβαίνουμε υποθέτοντας νέες τροχιές με το υποκείμενο/
    δε μας χαλάει/

    μ.λ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Γειά σου πορτατίφ, έριξα μία ματιά στο κείμενό σου 'Ψάρι' και μου ήρθε στο μυαλό ένα απόσπασμα από τον Οδυσσέα του Τζους που κάπως λέει ότι 'η προβλήτα είναι μία θλιμμένη γέφυρα' και στα αγγλικά παίζει και με την λέξη pier που παραπέμπει στον Πύρρο και την πύρρειο νίκη. Πολλά ωραία πράγματα, καλή συνέχεια, τα λέμε. εργαλείο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. σοφή απόφαση πορτατίφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

πόρτα πόρτα