24/6/15

Η Καισαρική Τομή του Ποιήματος


εκείνη την πυθμένια στιγμή
που σου κόβεται η ανάσα
γιατί διαβάζεις το ποίημα βουτώντας

τότε που βγαίνει σιδερένιος ήχος τρίξιμο
θαρρείς πως ένας μεντεσές απασφαλίζει
κι ανοίγει ξαφνικά το ποίημα στα δύο

τότε που γέρνεις λίγο πίσω γιατί
ο θώρακας πετιέται έξω σα παραθυρόφυλλο
πρέπει να 'χεις το νου σου γιατί
κόβει

κι ύστερα μέσα κοιτάς
τα σπλάχνα δωμάτια του ποιήματος

εκείνη τη στιγμή που με γυμνά χέρια
παραμερίζεις σπλήνες αρτηρίες έντερα

(το πένθος με το βένθος
κι αν δε μοιράζονται την ίδια ρίζα
έχουνε το ίδιο άνθος)

καλώδια κορδόνια σύρματα ηλεκτροφόρα
όλα πασαλειμένα μ' αίματα πηχτά
τόσο πηχτά
που πρέπει να σκουπίζεσαι στο φανελάκι σου
πριν συνεχίσεις να ψάχνεις
την καρδιά του νοήματος
που πάλλεται
κι αχνίζει

εκείνη τη στιγμή που εντοπίζεις την
τότε που την παίρνεις στα χέρια σου
πώς ζεματάει έτσι;
σαν ψάρι σπαρταράει
για στάσου;
αυτή στ' αλήθεια σπαρταράει
ψάρι είναι η καρδιά του ποιητή;

εκείνη την ιπποκάμπια στιγμή
που θα σκίσεις το άλβεδο
κι έντρομος θα ξαναβγείς στην επιφάνεια
θα αναπνεύσεις ξανά
κοιτώντας μόνος τον ορίζοντα
να βλαστημάει
να βλαστημάει σαν μπεκρής
για το γαμώτο του πελάγου

τότε ψάξε με
τότε έλα να με βρεις
να μου βαστάς το χέρι
όσο θα κρατάει η μετάγγιση κόκκινης θάλασσας

_________________________________________

Το ποίημα συνδιαλέχθηκε με το «Εξώφυλλο δέρμα του χρόνου» του Πάνου Οικονόμου - Κοντραμπάντο  | Απαγγελία: Καλλιόπη Τακάκη, Αγάθη Κάλτσα | «στο χρόνο Πάνο» | 23.6.2015

1 σχόλιο:

πόρτα πόρτα