3/5/15

η άνοιξη στις εκπτώσεις

η διαχειρίστρια για πρώτη φορά φέτος έγραψε στον πίνακα ανακοινώσεων «εξόφληση» αντί για «εκξόφληση» και μου κακοφάνηκε κάπως, και μίσησα λίγο τον άνθρωπο από την πολυκατοικία που της είπε να το διορθώσει / έτσι όπως ακριβώς συνέβη όταν περπάταγα πριν λίγες μέρες στην κυψέλη κι οι άνθρωποι σχεδόν όλοι μίλαγαν μιαν άλλη γλώσσα και κάποιοι από αυτούς περπάταγαν με παντόφλες στην κυψέλη στις δώδεκα το βράδυ και ήταν πολύ γαμώ μαύροι και μαύρες να περπατούν στο δρόμο της κυψέλης με παντόφλες στις δώδεκα το βράδυ, γιατί πατρίδα σου είναι εκεί που περπατάς με παντόφλες στις δώδεκα το βράδυ, ώσπου ξαφνικά άκουσα από μια πιτσαρία τον υπάλληλο να μιλάει στο τηλέφωνο με βροντώδη φωνή ελληνικά και μου κακοφάνηκε κάπως, ίσως όχι τόσο επειδή μίλησε ελληνικά όσο επειδή μιλάω και γω αυτή τη γλώσσα, πάντως μου κακοφάνηκε / και τελικά η γλώσσα όλο παρεξηγήσεις δημιουργεί λες κι όλη η ανθρωπότητα αρθρώνει μία πρόταση, ο κάθε λαός υφαρπάζει μια λέξη από την πρόταση για να ερμηνεύσει τα δίκια του και το νόημα συνεχίζει να υπάρχει διασκορπισμένο σε δύσεις και ανατολές και άντε να δούμε πότε θα γίνει γνωστή η παγκόσμια πρόταση / έτσι όπως ακριβώς γίνεται πασίγνωστη στη νέα σμύρνη όταν περνάνε κάποια απογεύματα δυο πλανόδιοι μουσικοί, με ακορντεόν ο δεξής, με κλαρίνο ο αριστερός και παίζουν μια νοσταλγική μουσική, σαν προσευχή σε θεό πρωτομάστορα, κι είναι τότε που το νόημα της γειτονιάς συναρμολογείται, τσακίζεται η αποξένωση των περίοικων διότι όλοι ακούν ακριβώς την ίδια στιγμή μια κοινή μελωδία και νιώθουν ξαφνικά μέλη μια μικρής κοινότητας που αξίζει να είναι, έστω για λίγο αξίζει να είναι, κι είναι τότε που αρχίζουν από τα μπαλκόνια με τις όμορφες γλάστρες, κυρίως θλιμμένες γιαγιάδες, ξεχασμένες εντελώς από τα παιδιά τους, να τυλίγουν πεντάευρα σε αλουμινόχαρτο και να τα πετάνε στο δρόμο και πέφτοντας, το είδα με τα μάτια μου να γυρνάει ο ήλιος, να γίνεται δίκαιος, κι η άνοιξη η ακριβή να παίρνει μια μικρή εκδίκησή από τα τσογλάνια του έθνους.

2 σχόλια:

  1. Πραγματικά υπέροχο.
    Και γω που είχα καταλήξει ότι η Ελληνική λογοτεχνία είναι μια αφιδατωμένη κοινοτοπία. Συμβατική και ανέμπνευστη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

πόρτα πόρτα