15/5/14

"είμαι υπέρ"

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος σε καροτσάκι αναπηρικό
τον κάνει περατζάδα ένας συγγενής του στο Θερμαϊκό
περνάνε τον Πύργο το Λευκό και φτάνουνε στο Μεγαλέξαντρο
"σταμάτησε το όχημα σ' αυτόν το νεαρό", διατάζει ο Χριστιανόπουλος
και με ορθάνοιχτα τα μάτια του
με βλέμμα διαγώνιο
εξετάζει τις πτυχώσεις του αγάλματος
ώρα αρκετή
μέχρι που σκύβει στα γόνατά του
και ξεσπάει σε λυγμούς

κατάλαβε πως την επόμενη φορά
αν κάποτε επισκεφθώ ξανά τη συμπρωτεύουσα
κι αν όχι εγώ τότε εσύ
εσύ θα δεις τον Χριστιανόπουλο και πάλι όρθιο και υγιή
δυόμιση μέτρα μπρούτζο
να δηλώνει τώρα ερήμην του 'είμαι υπέρ'
και δίπλα του θα κλαίνε τα ορφανά
άσκοπα και τυφλά θα περιφέρονται
θα κουτουλάνε μεταξύ τους απ' τον τύφο
όλα του τα ποιήματα




4 σχόλια:

  1. στην ίδια βόλτα θα είναι -δεν μπορεί να πέφτω τόσο έξω- που θα δούμε κι εκείνον, να ταξιδεύοντας από τη Μασσαλία ίσαμε την Επανομή να ψάχνοντας τον Πρίγκιπά του. Ένας θλιμμένος πλάνητας δίχως κατώφλια, μονάχα νοσοκομεία εκστρατείας, ρημαγμένα γήπεδα και -ίσως- σκοτωμένα φώτα ηλεκτρικά από νέον καντίνες δίπλα σε αναπλασμένα κρηπιδώματα. Αδιάφορος, μέσα στην τέλεια κατεργασία του πάθους του, για εκείνη την καταξίωση που ταριχεύει το παλλόμενο βίωμα σε μπρούτζινα φετίχ, τόσο που δε χρειάστηκε να τοποθετηθεί: υπέρ ή εναντίον.
    Κι εδώ που τα λέμε, πώς αλλιώς μπορεί ένα πουλί να συσχετιστεί με ένα άγαλμα, αν όχι να το χέσει;
    http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=82885

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δίκιο έχεις μόνο που στη δικιά του περίπτωση ο μπρούτζος να νιώθω δεν του ταιριάζει και τόσο. σα να είναι κάπως βαρύς ε; δεν ξέρω τι υλικό χρησιμοποίησε ο γλύπτης αλλά η προτομή του νομίζω μπορεί να φυσιέται και να ποτίζεται.

    ιδού ο πρίγκηψ: http://www.ekebi.gr/magazines/flipbook/showissue.asp?file=9730&code=0813

    στ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. κρατάτε μυστικό; ο Νίκος-Αλέξης ζει. παίρνει κάθε μέρα το 703 απ την πλατεία των αγίων αναργύρων και κατεβαίνει στον πειραιά. κάθεται πάντα στο τζάμι του λεωφορείου για να αγναντεύει τα αστικά καυσαεριασμένα τοπία της θηβών. μόνος μια ζωή μόνος. και είναι αλήθεια μια φορά κάθως το λεωφορείο περνούσε απ τη στάση στην οδό πολυτέκνων κι εγώ στεκόμουν απέναντι, αλήθεια λέω ο κυρ Αλέξης μου χαμογέλασε και με χαιρέτησε...

    m.l.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. m.l., δε θα το πω πουθενά, σε ζηλεύω

    την έχω στο δωμάτιο, μα το θεό σκέφτηκα πως είχε δακρύσει
    κάποια λίγα για τη φυγή του από τη θεσ/νίκη υπάρχουν εδώ:
    http://www.poema.gr/poem.php?id=45&pid=15

    ωστόσο, χαρούμενη άνοιξη
    http://books.google.gr/books?id=q5SLUMh-2gcC&pg=PA45&lpg=PA45&dq=trakl+everything+that+grows+seems&source=bl&ots=pscjCwnf0r&sig=YdeY7-oOr3MxzvSQkQfkv_2q_rE&hl=el&sa=X&ei=I698U-_iIKeJ4gT_4oGQCA&sqi=2&ved=0CC4Q6AEwAA#v=onepage&q=trakl%20everything%20that%20grows%20seems&f=false

    ΑπάντησηΔιαγραφή

πόρτα πόρτα