16/7/13

Ο γύρος της Ψυττάλειας σε 160 χρόνια

Η ταχυδρομική φάση των ποιητικών συλλογών της Ψυττάλειας έλαβε τέλος. Κατά τη διάρκειά της αυτόνομης έκδοσης, που για να πραγματοποιηθεί ξέρω καλά πως έπρεπε να ξεπεραστούν πολλές εσωτερικές αναστολές, δυσκολίες αποδοχής και διάφορα άλλα προσωπικά εμπόδια που μας έχει χαρίσει η απόγνωση των ημερών, συνέβησαν και βιώθηκαν τόσα πολλά συναισθήματα που αδυνατώ να κατανοήσω πώς κατάφεραν να χωρέσουν ή έστω να στριμωχτούν μέσα σε ένα πεντάμηνο. Μου φάνηκαν γύρω στα 160 χρόνια.



Όμως πέρα από τα συναισθήματα υπήρξε και κούραση 160 χρόνων. Μια εξουθένωση που ήταν όμως γλυκιά, γιατί ήξερα ότι εκείνη τη στιγμή η πνευματική εργασία συνομιλούσε με την χειρωναξία, κάτι που ήταν εξαρχής ο κύριος στόχος του εγχειρήματος.

Τελικά, αυτό που με κάνατε να καταλάβω είναι πως, αν η ποίηση μοιάζει με την οθόνη ενός θερινού σινεμά που κοιτάει ένας θεατής, η Ψυττάλεια είναι ένας περίεργος θεατής που χαζεύει όλη την ώρα τα πεταλουδίσματα των εντόμων πάνω στη δέσμη φωτός που βγάζει η μηχανή προβολής. Και σας ευγνωμονώ γι' αυτό.

*
ΥΓ: Για όποια/ον ενδιαφέρεται, το φθινόπωρο θα υπάρξουν μονότυπα από Ψυττάλειες σε διάφορα λίγο ή πολύ ανορθόδοξα σημεία διανομής (καντίνες, πλανόδιους ή οτιδήποτε άλλο) το οποίο για να υλοποιηθεί θα χρειαστεί τη βοήθειά σας μέσα από τις προτάσεις σας και τις προλεταριακές σας γνωριμίες στις μεγαλουπόλεις.

καλό καλοκαίρι με τζιτζίκια στη ζωή σας

3 σχόλια:

  1. μου αρέσει η ιδέα της διανομής, σαν ιδέα έχω τον πάγκο μιας καλής φίλης μικροπωλήτριας που αρμενίζει τις γειτονιές, είστε από όσο ξέρω και γειτόνοι..
    στείλε μέηλ να σου πώ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

πόρτα πόρτα