23/4/12

Project:1892 || Βιζυηνός ο έκθετος




Ο Απρίλιος του 1892 είναι ο μήνας που ο Γεώργιος Βιζυηνός ‘χάνει τα λογικά του’. Παράφορα ερωτευμένος με την 14χρονη Μπετίνα Φραβασίλη, τη ζητάει σε γάμο. Η μάνα της όμως είναι αρνητική, κάτι που φαρμακώνει τον ποιητή. Επιχειρεί να αυτοκτονήσει και τελευταία στιγμή τον σώζει ένας φίλος. [1] Ο Βιζυηνός έχοντας πειστεί οτι πηγαίνει στον γάμο του, ντυμένος γαμπρός, παραληρώντας και αναφέροντας ασταμάτητα το όνομα της Μπετίνας, οδηγείται με την άμαξα της αστυνομίας στο κολαστήριο του Δρομοκαΐτειου. [2] Οι γιατροί αποδίδουν τη ‘φρενική νόσο’ στο γεγονός οτι πάσχει από σύφιλη, ενώ οι λογοτεχνικοί κύκλοι την αποδίδουν στον παράφορο έρωτά του για την 14χρονη. Στο ψυχιατρείο θα παραμείνει ακριβώς τέσσερα χρόνια έγκλειστος, μέχρι και τον θάνατό του, τον Απρίλιο του 1896. [Έξι μήνες πριν γεννηθεί ο Καρυωτάκης] Στην κηδεία του παρευρίσκονται είκοσι άτομα, ανάμεσά τους και δύο φίλοι του, τρόφιμοι του ψυχιατρείου. Τα λιγοστά υπάρχοντά του κατάσχονται από τους τοκογλύφους.

Κατά την διάρκεια του εγκλεισμού του, οι δημοσιογράφοι μπαινοβγαίνουν ανενόχλητοι και γεμάτοι στοργή στο ψυχιατρείο για να γεμίσουν τις στήλες τους με άφθονες ιατρικές πληροφορίες, περιστατικά και εμμονικούς διαλόγους με τον ποιητή, τα οποία ουσιαστικά το μόνο που καταφέρνουν είναι να τον γελοιοποιούν. Αυτός είναι ο λόγος που θεωρείται οτι η περίπτωση του ‘φρενοβλαβή’ Βιζυηνού θεμελιώνει πρωταρχικά στην Ελλάδα το στερεότυπο που θέλει έναν ποιητή να είναι πάντα μια τρελή κι αλλόκοτη φυσιογνωμία. [3]

Έξι μήνες μετά το θάνατό του Βιζυηνού, η μικρή Μπετίνα παντρεύεται, και τέσσερις ημέρες μετά το γάμο της πεθαίνει. Η μητέρα του, πίσω στο χωριό τους Βιζύη, τυφλώνεται από ακατάσχετο κλάμα, όπως λέγεται.


ὁ Πατριάρχης εἶναι σοφὸς καὶ ἅγιος ἄνθρωπος. 
Γνωρίζει ὅλαις ταῖς βουλαῖς καὶ τὰ θελήματα τοῦ Θεοῦ, 
καὶ συγχωρνᾶ ταῖς ἀμαρτίαις ὅλου τοῦ κόσμου. 
Μά, τί νὰ σὲ 'πῶ! Εἶναι καλόγερος. 
Δεν ἔκαμε παιδιὰ, γιὰ νὰ 'μπορῇ νὰ γνωρίσῃ, 
τί πρᾶγμα εἶναι τὸ νὰ σκοτώσῃ κανεὶς τὸ ἴδιο τὸ παιδί του!

Γ. Βιζυηνός, Το αμάρτημα της μητρός μου



Παραπομπές

1. Σε καμία βιογραφία του δεν αναγράφεται η απόπειρα αυτοκτονίας του. Στην εφημερίδα 'ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ', [11 Απριλίου 1892, σελ. 3] αναφέρει όμως οτι ο Γ. Βιζυηνός κάνει απόπειρα αυτοκτονίας την Πέμπτη 9 Απριλίου 1892, έξι μέρες πριν τον εγκλεισμό του στο Δρομοκαΐτειο.  Το δημοσίευμα ή δημοσιεύει λανθασμένες πληροφορίες ή το πιθανότερο, αποκαλύπτει μια άγνωστη πληροφορία μέχρι τις μέρες μας.
2. 'Η λέξη', Τεύχος 135, Σεπτέμβρης - Οκτώβρης 1996, σελ. 596.
3. Ελευθεροτυπία, Βιβλιοθήκη, 19 Μαΐου 2006


3 σχόλια:

  1. μετεβλήθη εντός του και ο ρυθμός του κόσμου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η Ζωή των ποιητών είναι γραμμένη δυστυχώς με πόνο,έρωτα,ανεκπληρωτη αγάπη,ταλέντο πολύ,παθιαζωντε με της ψυχή τους ,έτσι λεγωντε ποιητές ,γιατί το χαρτί που διαβάζουμε την ποίηση τους,καταλαβαίνουμε πολλά Γιατί η ποίηση είναι σαν την ψυχη,δεν δεχετε τον νόμο της ζωής ,αλλά τον νόμο της γραφης .Έτσι ζούμε ,έστω και γω ,γιατί ωστόσο η μικρή Μπετηνα και ο ποιητής μας έζησαν .

    ΑπάντησηΔιαγραφή

πόρτα πόρτα