17/1/12

κογιανισκάτσι

είναι κάτι παγωμένες νύχτες που δε μου φτάνουν τα σκεπάσματα 
τρέμω μη σπάσουνε τα κόκκαλά μου
κουλουριάζομαι κι αγγίζω το 0

κι όταν ξυπνάω το πρωί αναδιπλώνομαι
πονάω στα γόνατα σφυριές στη κλείδα
βραζω νερό γερή γουλιά καφέ 
το μπουφάν μου με φοράει 
παίρνω το δρόμο για τη δουλειά 

τα χέρια στις τσέπες με εκείνη την απαίσια φόδρα
τα σπίτια του πόρτσμουθ είναι υγρά
κρύο ψιλόβροχο 
η ανάσα μου βγάζει καπνό
φαίνεται πως κάτι καίγεται μέσα μου

 ψύχος ψυχή ψαχνό χρυσός

 λάμπουν τα κίτρινα γιλέκα των εργατών
 όμως μπαμπά θέλω να γυρίσω πίσω

πόρτσμουθ 2005

5 σχόλια:

  1. Αχ θα είναι χιλιοειπωμένο το 'συγκινήθηκα'....
    Βούρκωσα με το 'μπαμπά θέλω να γυρίσω πίσω'...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ζωή ζωρίς ισορροπία
      ατελείωτες διαδρομές στα τοπία της μέσα μας χώρας
      περιπλαν΄ξσεις σε πρωινά που ξεκινάνε με μια γουλιά καφέ και τελειώνουν σε βράδια με αλκοόλ και βραχνές φωνές διάφανων γυναικών..
      τα κίτρινα γιλέκα των εργατών ζητούν την λύτρωση..

      Διαγραφή
  2. http://www.youtube.com/watch?v=dj9ckk-Wxls

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. είναι και ταξιδεμένος ο πορτατίφης μας...;)

    (πειράζω ε; είναι ωραίο το ποίημα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. είναι ναι πολύ όμορφο, η γλώσσα σου τόσο συνυποδηλωτική ενίοτε

    ΑπάντησηΔιαγραφή

πόρτα πόρτα