δεκάξι εποχές

υπάρχουν κάτι αναστεναγμοί που κρύβουν ένα "αν" που δεν ειπώθηκε/δε ξέρω αν ακούς, έχω να σε δω και δεκάξι εποχές/αν σε φιλούσα/αν ερχόσουν για λίγο/αν πηγαίναμε τώρα για check-in/καταλαβαίνεις τι θέλω να πω//καθόμαστε δίπλα/ανοίγω το στόμα/μπαινοβγαίνουν χελιδόνια σε μπουλούκια/φωλιές του σύμπαντος/ο ουρανίσκος ουρανός//είμαι έτοιμος να σου το πω/μικροαμπέρ ανθρωπότητας με χτυπούν/πες το/ένα άλφα σκιαγραφείται/αν άμα αν/πες το/αν άμα αν/κορόνα γράμματα/πιο βαριά τα γράμματα//και τελικά/δήθεν βαριά/δήθεν αδιάφορα/αναστενάζω//κι έτσι η ζωή προχωράει/σκαιή/με κλειστά τα στόματα/μόνο ο θώρακας καμιά φορά/με μιαν ανάμνηση/ανοιγοκλείνει σαν ξεχασμένο παραθυρόφυλλο/σε κάποιο άδειο εξοχικό/χειμώνα καιρό/τα χελιδόνια φεύγουν/στα 1700 μέτρα πάνω χιονίζει/άλλη μια διαδήλωση είχε συλλήψεις//ε να πως πέρασαν δεκάξι εποχές//τώρα γεράσαμε για έρωτες και μπουσουλάμε για αναμνήσεις/εφηβισμοί θα μου πεις/εφηβαίοι θ' απαντήσω.