3/10/11

εγώ δεν είμαι ποιητής δεν είμαι ούτε ο λυγμός του

θα ξαγοράζατε τους μαγέρους μου 
να ρίξουνε σουλιμά στο φαγί μου 
(Κ. Βάρναλης)



Δεν ντρέπομαι να ομολογήσω οτι για αρκετό καιρό με τριβέλιζε η σκέψη να λάβω μέρος σε έναν ποιητικό διαγωνισμό που διοργάνωναν κάποια σπουδαία λογοτεχνικά περιοδικά, από αυτά που δεν διαβάζει κανείς. Και δεν ντρέπομαι να πω οτι το σκεφτόμουν σοβαρά για τον αποκλειστικό λόγο οτι δινόταν χρηματικό έπαθλο 5 χιλιάδων. Για χαρτονομίσματα τού ευρώ μιλάω. Λεφτά που τα έχω ανάγκη άμεσα, άσχετα αν θα κέρδιζα ή όχι, όπως και αρκετοί άλλοι.

Προχτές έληξε η προθεσμία και μη τα πολυλογώ, δεν ταχυδρόμησα τίποτα, κάτι που με δυσαρέστησε και με χαροποίησε ταυτόχρονα. Με δυσαρέστησε γιατί θα πρέπει να εφεύρω κάποιο άλλο είδος έξυπνης ληστείας για να βγάλω τα προς το ζην, μιας και ανήκω στη κατηγορία των εργαζόμενων ανέργων. Όμως με ευχαρίστησε κιόλας γιατί ξέφυγα για μια ακόμη φορά από το βαθύ κράτος της ποίησης.

Δεν είναι εύκολα πράγματα αυτά. Γύρω απ' τη καρδιά υπάρχουνε κάτι μικρές αρτηρίες που μέσα τους ρέει το μολυβένιο δηλητήριο. Στο μεσαίωνα το φαρμάκι αυτό το έλεγαν σουλιμά. Λίγο να παρεκκλίνεις από τη γλυκύτητα των πραγμάτων και μπεις στα μονοπάτια της ματαιοδοξίας, οι αρτηρίες αυτές σού τυλίγουν τη καρδιά και σου πετάνε το δηλητήριο κατευθείαν στο μυοκάρδιο. Κι ύστερα με μολυβένια καρδιά πόσο να σείρεις μια ζωή που σου γίνεται βαρίδι;

Πρέπει να μάθουμε να ξεχωρίζουμε κάτι εκδοτικούς καρχαρίες που τρέφονται χρόνια με αυτά τα σουλιμένια βαρίδια και η δουλειά τους είναι να ψαρεύουν ανυποψίαστα πλουσιόπαιδα ή και φτωχόπαιδα με κλίση στον ρομαντισμό για να τους τυπώνουν συλλογές έναντι 3 χιλιάδων το κεφάλι. Για χαρτονομίσματα τού ευρώ μιλάω πάλι.

Ξέρεις κάτι; τελικά όσο περνάνε τα χρόνια συνειδητοποιείς οτι η ποίηση δεν είναι για ξεπούλημα, ειδικά αυτές τις μέρες που βιώνουμε το πιο εξτρεμιστικό είδος του καπιταλισμού. Η ποίηση μοιράζεται, απελευθερώνεται, προσφέρεται με μια χειρονομία. Κάποιοι επιμένουν να την παραδίδουν σε σφαγεία και να την τεμαχίζουν με μπαλτάδες ΙSBN. Αυτός είναι ο λόγος που σπάνια βρίσκεις στα χρόνια της πιο ακραίας κερδοφορίας, έναν ποιητή ντόμπρο και κατηγορηματικό, που να έχει εκδώσει ταυτόχρονα και μια ποιητική συλλογή, ανάμεσα σε χιλιάδες που βγαίνουν κάθε χρόνο. Χιλιάδες κάθε χρόνο. Χιλιάδες κάθε χρόνο.

Δεν είμαι από τους ανθρώπους που μυρίζουν τα βιβλία στα βιβλιοπωλεία. Για την ακρίβεια γελάω λιγάκι με αυτούς που το πράττουν, κι απορώ με το μέγεθος της αφέλειάς τους, η οποία δεν τους επιτρέπει να καταλάβουν οτι πρόκειται προφανέστατα για την μυρωδιά του βιομηχανικού ιδρώτα των εκμεταλλευόμενων, που χωρίς αυτόν δεν θα μπορούσε να παραχθεί το άθλιο εκδοτικό υπερκέρδος. Βασικά πώς μπορείς να συγκινηθείς πραγματικά με κάτι αγοράσιμο και πουλήσιμο; Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα για την τέχνη τού καιρού μας.

Με λίγα λόγια η ταφόπλακα της ποίησης έμελλε είναι πλέον η ίδια η ποίηση που γράφεται, γιατί κατά βάθος η ποίηση μισεί πια όλα τα μολύβια. Φαίνεται πως η διαχείριση του ρομαντισμού είναι το κλειδί στην αξιοπρεπή ύπαρξή τού ανθρώπου. Αν ο ρομαντισμός δεν ευαγγελίζεται το ανειρήνευτο παραδίνεται δεμένος χειροπόδαρα στην καταθλιπτική απραξία της ειρήνης.

Κι όσο για τα λεφτά, γνωρίζω πλέον προσωπικά ανθρώπους που ψαχουλεύουν στα σκουπίδια. Μοιράζομαι το ίντερνετ με Κασμίριο πωλητή cd από το κάτω πάτωμα. Δε με τρομάζει η ιδέα να καταλήξω παράξενος γέρος σε ένα παγκάκι να παραμιλάω. Και κάτι ακόμη: από μικρό παιδί μου αρέσει να χαζεύω τα κηδειόχαρτα της γειτονιάς μου. Γι' αυτό λοιπόν δεν έχω τίποτα να φοβηθώ. Για τα μολυβένια χαρτονομίσματα τού ευρώ μιλάω και πάλι.


20 σχόλια:

  1. Τερμα στα φρικτα διλληματα. Μεχρι να απαλλαγουμε απο αυτα τα σουλιμακια του ευρω μπορουμε να βαλουμε ολοι μας απο καμποσα κ να τα εκδοσουμε μονοι μας τα ποιηματα σου.
    σ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. διλημματα ανοητη.
    σ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. συμφωνώ με σ. και δεσμεύομαι να τσοντάρω κι εγώ για μια έκδοση ανάσκελα
    α.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ευχαριστώ για τη πρόθεση αλλά το θέμα αυτό είναι κλειδωμένο από άλλους. βασικά έχει κανονιστεί να μοιραστεί σαμσών ρακάς στη κηδεία μου. υπομονή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. οκ λοιπον. αφου το θεμα κλειδωσε απο αλλους, κανε τουλαχιστον ενα ρεζερβε απο τωρα στα κηδειοχαρτα απο α εως σ να καβατζωθουμε κ εμεις οι δυο.
    σ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. μόνο να θυμηθώ να υπογράψω τις αφιερώσεις πριν το μοιραίο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. αν επαιρνες τα 5000 θα ειχες καταφερει μια ωραια κοροιδια στους μαλακες, αφου ταυτοχρονα θα εξαφανιζοσουνα χωρις να μπλεξεις επιπλεον με το βαθυ κρατος της ποιησης.θα μπορουσες να σταματησεις εκει.ποιηση επισης δεν ειναι μονο ο ρομαντισμος. τελοσπαντων,ας ελπισω τα οικονομικα σου να πανε καλυτερα, αν και ''γεμισαμε ευχες.''

    υ.γ αυτος ο www.alobomi.blogspot.com βγαζει καποιο ενδιαφερον. ισως.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. «Για το έτος Σωκράτη»: http://archive.enet.gr/online/online_text/c=113,dt=22.07.2001,id=634676

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. έχετε, λοιπόν, κι εσείς πίεση;
    εγώ παίρνω χαπάκι καθημερινώς.
    την έχω ρυθμίσει, πιστεύω.
    τελευταία, δεν τη μετράω.
    ωχ. συγγνώμη. για ποίηση μιλάτε.
    γράψτε λάθος.
    μου είπαν για ένα ποστ για την υπέρταση.
    ναι, ναι.
    πρώτα τύφος, όχι πορτατίφ.
    εγώ μπερδεύτηκα.
    σας αφήνω.
    και συγγνώμη για την ενόχληση.
    καληνύχτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. που πήγε το άλλο ποστ? το ξανασκέφτηκες?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. ήταν δοκιμαστικό

    πρτφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ε, και γιατί, ρε πορτατίφ, δε μας τα χαρίζεις σ' ένα κομψό pdf-άκι;
    δ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ναι, είναι δραματική πορνεία να κερδίζεις απ'την ποίηση ένα πεντοχίλιαρο. Για να μην πω τι φρικτή κλοπή είναι εκ μέρους του οίκου να σε εκδίδει για 5000 ενώ υπό κανονικές συνθήκες δε θα σε εξέδιδε κανείς ούτε και να τους πλέρωνες. Δράμα η κατάσταση. Φυσικά, μπροστά σε μια τέτοια κακοποιητική εκμετάλλευση, το ορθότερο είναι η ποίηση να παραμείνει αναρτημένη και μόνο σε ένα ακόμα μπλογκ της καρακωλάρας.

    Αντιθέτως, αν κερδίσεις, σου μένει και το πεντοχίλιαρο για επένδυση σε δονητές και λέης μεδιτερρανέαν για να φύγει η μπανάλ πικροχολίαση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. πω πω, προσβόλα!!
    πορτατίφ, το εμπόρευμα από πάνω λέει ότι χαλάς τα λεφτά σου σε δονητές, είναι αλήθεια;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. tree surgeon τσούζει που έχασες την εξεταστική έ? μη στεναχωριέσαι βρε... κάποιον θα βρεις να πατήσεις στο λαιμό για να βγάζεις κι εσύ μια μέρα πεντοχίλιαρα όπως οι ποιητές που ζηλεύεις... και χωρίς να γράψεις ούτε ένα τόσο δα ποιηματάκι

    P.S. http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1338970
    P.S.2 σαμσών ξέρεις τι παθαίνουν οι εργάτες που βγάζουν θειάφι; (άσχετο). ελπίζω να μη χρειαστεί να μετανιώσεις ποτέ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. δεν έχω γράψει ποιήματα, μόνο σταυρούς σε μνήματα καρφώνω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. αντίστοιχα προβληματα, διληματα, ειχα και εγω την χρονια που περασε... η διαφημιση ειναι το πιο επικερδες πραγμα που μπορεις να κανεις- οταν ακομα εισαι σε μια δραματικη σχολη: τα λεφτα πολλά (απο 600-3000 χαρτακια του ευρω, και με ελαχιστο κοπο (μιλαμε για 5-10 ωρες γυρισμα οπου εχεις ανθρωπους μεχρι και για να σου σκουπιζουν τον ιδρωτα, να μην χαλασει το μακιγιαζ, να μην γυαλιζεις)... ισως και καποια καλυτερη επαγγελματικη προοπτικη (ο λανθιμος τους κυνοδοντα ειναι βιντεοκλιπας και διαφημισας) και λες το κανεις ή δεν το κανεις? διαφημιζεις βονταφον- γουιντ κλπ ή όχι? και ενω την χρονια που περασε ειχες ακομα ενα αλλωθι του τυπου "νταξ τωρα εχω "δουλιτσα" μου φτανουν αυτα που βγαζω" φετος που δεν τρεχει σαλιο θα αντισταθείς ή θα παίρνεις το χαρτζιλικάκι του μπαμπά; τζαμπα μαγκας ή πεισμένος;
    και οταν τελικα λες το μεγαλο "οχι" βασανιζεσαι ξανα και σκεφτεσαι "μα ηταν ποτε δυνατον να μου μπαινει τετοιος πειρασμος; " γαμησετα δλδ απο καθε μπαντα...

    υγ. οτι γινεται με σκοπο το υπερκερδος δεν ειναι τεχνη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Χέσ' τους! Ευτυχώς υπάρχει το ίντερνετ και στην ανάγκη μια αυτοέκδοση δεν είναι δύσκολη. Καλά κουράγια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. θανατος στ'ς ουχθρούς μας


    xamenakos

    ΑπάντησηΔιαγραφή

πόρτα πόρτα