14/9/11

το ζερό



ένα χειμωνιάτικο βράδυ οι φύλακες της πόλης έσφαξαν όλα τα κοκόρια της και από τότε η πόλη δε σου λέει καλημέρα.

η ζωή στη πόλη σε κάνει άχαρο και φουκαρά που τρέχει να προλάβει το ζερό. σε κάνει ον περαστικό και αναλώσιμο σαν μία χούφτα ρέστα περιπτέρου. κοίτα τις ρομαντικές γιαγιάδες, τις μοναχικές, στα μίζερα μπαλκόνια της μητρόπολης, κοίτα πώς ποτίζουνε τα γιασεμιά αργά και βασανιστικά εις το όνομα των παιδιών που τις ξέχασαν.

ξέχασέ τα όλα μεγάλε και κάντην από δω με το πρώτο λωφορείο. πες φεύγω κι αποχαιρέτα τους όλους χωρίς υπερβολές και δάκρυα. μη πληρώσεις το νοίκι και τους λογαριασμούς, άστα για τα ναύλα. και τις προσκλήσεις για το σινεμά πάρτες για λάφυρα για να γελάς. α, και μη ξεχάσεις τα εκπτωτικά κουπόνια από τη domino's. αυτά κάντα φύλλο και φτερό. έτσι κι αλλιώς ξέρεις πως η μεγαλύτερη χρεωκοπία είναι τα βλέμματα που δε κοιτούν πώς ξεφλουδίζει ένας ευκάλυπτος. δεν έχεις χρόνο, βιάσου, πες φεύγω. πώς να σε σώσει ένας ταρατσόκηπος καλή μου. δε παίζουν με το ανικανοποίητο. γελοιοποιήσε δε το βλέπεις; πες φεύγω και τράβα στο παρελθόν μία γραμμή. ξέρεις, σαν αυτές που τραβούσε κι η μάνα σου, μολυβιά τη μολυβιά, στο τοίχο όταν ψήλωνες. βάψτονε λουλακί και φύγε. έτσι για εκδίκηση. 

η γραμμή της ζωής στη μεγαλούπολη μοιάζει με τομή νεκροτομείου πάνω στο παγωμένο πάγκο. κι ο νεκρός δεν ανασταίνεται μόνο μυρίζει. αθήνα θανατίλα. φύγε όσο προλαβαίνεις. ποτέ δεν αναστήθηκε νεκρός στα χρονικά. άντε να ζήσεις σ' ένα φτωχικό δίπλα στο ποτάμι. σε μια μικρή αυλίτσα με κληματαριά. να σε καλημερίζουν κοπάδια άγριων αλόγων καθώς μιμούνται φανερά το μούγκρισμα του ανέμου.

ένα πρωί η πόλη θα ξυπνήσει και όλοι οι φύλακες θα χουν πνιγεί στο αίμα. είναι φανερό πως θα 'μαι αθώος.


miroslav tichy painting



6 σχόλια:

  1. Σε μπαλκονι ειμαι. Στο κεντρο της πολης μας. Να ειχα κι ενα μολυβι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. το ραβασακι της φυγης,ριγμενο κατω απ την πορτα σου με τα ιχνη της σολας σου απανω αδυναμος να το πεταξεις ανικανος να το σηκωσεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έχεις δίκιο ρε γαμώτο,αλλά..
    Μεγειά το νέο ντιζάϊν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. τα νεκροτομημένα καταλήγουν στο κοιμητήριο, όπου πολλοί, προκαταβολικά, διαδήλωσαν: προσδοκώ ανάσταση νεκρών.
    τόχω δει σε μαρμάρινες πλάκες μπίμπα στην κουτσουλιά.

    η αλαζονεία του προθαμένου (όπως προτηγανισμένος) στην αθηναϊκή θανατίλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

πόρτα πόρτα