20/2/15

| νά σε ρωτήσω |


νά σε ρωτήσω 

έχεις νιώσει ποτέ 
να αγαπάς πολύ ένα βιβλίο 
που δεν σου άρεσε; 

έχεις αντιληφθεί ξαφνικά 
ότι πιάνει μια δυνατή βροχή 
σε έναν μακρινό και άγνωστο πλανήτη;

νά σε ρωτήσω

έχεις αναζητήσει τι είναι αυτό 
που σου δίνει το δικαίωμα 
να κόβεις τα λουλούδια; 

έχεις ακούσει τη χήρα στο μάρμαρο
να ουρλιάζει πάνω απ' το σκουλήκι
πες μου τα νέα του;



νά σε ρωτήσω

έχεις νιώσει πως είδες 
να πέφτει μια σκιά απ' το ταβάνι;

άκουσες και το θόρυβο στο πάτωμα;

νά σε ρωτήσω

έχεις νιώσει ποτέ αφόρητο θρήνο
για έναν άνθρωπο που δεν ήταν κοντινός σου;

άνοιξες ποτέ τη ντουλάπα
για να μιλήσεις στα πουκάμισα;

νά σε ρωτήσω

έχεις νιώσει στον ύπνο σου
 τα χνώτα του ιατροδικαστή 
να σου νοτίζουν το πρόσωπο;

είναι μανιφέστο της αναρχίας
οι γάτες που κυνηγιούνται
από τάφο σε τάφο;

πού αποδημεί ο πόνος
όταν σου κάνουνε αναισθησία;

και τέλος πάντων

έχεις αισθανθεί
πως αυτοί που πεθαίνουν στον ύπνο τους 
τους κλέβουνε τα όνειρά τους;


ναι
κι εγώ

~



28/1/15

ωδή στο διπολισμό

Τι να πω; είμαι λίγο μπερδεμένος. 
Μετά από ένα τόσο λοιμώδες κλίμα, γιατί πρέπει να νιώθω άσχημα 
επειδή ξαφνικά υπουργός πολιτισμού είναι ένας άνθρωπος 
που μπορούσες να συναντήσεις στην κατειλημμένη λυρική το Δεκέμβρη του 08;

Όποιος δεν είναι χαρούμενος με την αλλαγή της ατμόσφαιρας
πάσχει από μαζοχισμό
τι στιγμή που όποιος είναι ανακουφισμένος
πάσχει από πολιτική αφέλεια.

Ο διπολισμός τη στιγμή αυτή
είναι πολιτική υγεία.

24/1/15

συντριπτικό

Περίεργο σαββατοκύριακο βροχερό, ποτέ δε θυμάμαι εκλογές με βροχή. Όλα τα άλλα όμως τα θυμάμαι. Γιατί πάλι θα γυρίσεις στο νησί να κυνηγάς κελεμπίες φαντασμάτων. Γιατί δεν είναι ότι πας να ψηφίσεις, ποτέ δεν πας στα αλήθεια για αυτό, αλλά να, είναι που θυμάσαι τους απόντες του Γραμματικού που γυρίστηκαν λίγο πιο κάτω από το σπίτι σου. Την καταραμένη παρέα έξι παιδικών φίλων να κάθονται την Κυριακή των εκλογών του '89 έξω από το εκλογικό κέντρο του Πασόκ. Εκεί ακριβώς που σε τραβολογούσε συνέχεια ο πατέρας σου. Τι ψάχνεις, για αναπαράσταση;

Ο συνασπισμός το βράδυ θα είναι ρυθμιστής, ακούγεται στο 57:23. Η ΝΔ θα βγάλει γύρω στο 45%, ακούγεται στο 58:11. Δεν είμαστε τυπικό δείγμα εμείς, λέει ο Μουρίκης στο 58:00 με γυρισμένη την πλάτη. Μόλις βγάλετε τα πρώτα συγκεντρωτικά κάνε μου ένα τηλέφωνο, θα πει ο Χειλάκης στο 58:11. Τι κάθομαι και σου λέω τώρα; Πώς μπορώ να σου δώσω να καταλάβεις ότι εκεί που ο Χατζησάββας πηδάει στο κενό στο 44:18 έκανα σημάδι στο δεξί γόνατο;

Δεν έχει σημασία κι αν δεν καταλαβαίνεις ακριβώς. Κουβαλάς και συ τα δικά σου σημάδια στα γόνατα. Τις δικές σου επιστροφές στο νησί. Ξέρεις πώς είναι να τα βρίσκεις όλα αλλαγμένα. Γιατί κανείς δεν είναι εδώ πια. Κι αλήθεια, με μνημονεύει εξίσου κάποιος από τους παιδικούς μου φίλους; Αναρωτιέμαι. Κοιτάω τη θάλασσα κι αρχίζω τότε να θυμάμαι όλα τα ηλίθια περιστατικά, να νοσταλγώ εκείνη την εποχή γιατί απλά τυγχάνει να ήμουνα παιδί. Πόσο ύπουλη η νοσταλγία. Μέχρι και το Λαλιώτη συμπαθώ στις σχολικές μου αναμνήσεις. Κοιτάω τώρα τη θάλασσα, λίγες ώρες πριν ανοίξει ο δεύτερος κύκλος της μεταπολίτευσης, κι αναρωτιέμαι πώς γίνεται να νοσταλγώ τη φρίκη, τα σημαιάκια, τα κορναρίσματα και τη λαμέ ζωή. Κοιτάω τη θάλασσα και νιώθω τόσο ηττημένος. Σκορπίσαμε σαν χτυπημένη διαδήλωση. Βολευτήκαμε στη φρίκη της καθημερινότητας μας για να μπορούμε να απολαμβάνουμε την ηδυπάθεια της εξαίρεσής μας. Ωραίο το κόλπο ε;

Δεν έχει σημασία κι αν δεν καταλαβαίνεις. Σίγουρα καταλαβαίνεις. Άλλωστε κι εσύ αν κάτσεις να μετρήσεις τα σημάδια στα γόνατα θα δεις πως βγαίνουν οι παιδικές φιλίες ακριβώς. Πέτρος Γιώργος στο δεξί. Κατερίνα και Αντρέας στο αριστερό. Όμως γίνομαι μελό. Πρέπει να κλείσω.





σιγά μη στρίψει ο μαλάκας

10/1/15

O Μωάμεθ είναι Charlie


τα χιλιάδες όπλα που αγόρασε ο Ρεμπώ από την Ευρώπη 
και τα μετέφερε στην Αφρική 
είναι οι προπαππούδες των καλάσνικοφ 
που επιτέθηκαν στο Charlie Hebdo 

η φανατισμένη ευλάβεια του Ισλάμ 
δικαιώνει τη ναρκισσιστική ελευθερία της Δύσης 
η μπούρκα κρύβει πίσω ετικέτα H&M 

ο καπιταλισμός είναι εξτρεμισμός διαβίωσης 
ο καταναλωτής είναι ο μουσουλμάνος της υπεραξίας 
ο πολίτης του ελεύθερου κόσμου είναι εσώκλειστος στον πολιτισμό του 
η ελευθερία του λόγου είναι ο αθυρόστομος δεσμοφύλακας έξω απ' το κελί 
οι νεκροί σκιτσογράφοι είναι ήρωες στο κοράνι του διαφωτισμού 
ο διαφωτισμός είναι ένα κοράνι χωρίς φαντασία 
ο δυνατός προβολέας είναι ανίκανος να δει πίσω του 
το κοράνι είναι η βίβλος τη νύχτα 
η νύχτα είναι σκοτάδι χωρίς άνθρωπο 
ο διάλογος χτίζει καριέρες 
κι ο Μωάμεθ είναι Charlie

τα κράτη ομογενοποιούνε μνήμη 
τα έθνη ομογενοποιούνε λήθη 
οι πολιτισμοί ομογενοποιούνε μίση 
οι λαοί ομογενοποιούνε πάθη 

ο πολιτισμός θεμελιώνεται πάνω στον μυστικό ρυθμό του 
η σύγκρουση πολιτισμών είναι ένα σκοτεινό καλλιτεχνικό ξεκαθάρισμα 
ένας διαπληκτισμός φαντασίας και μύθου 
η τζιχάντ είναι η κιτς αντιτέχνη στον ψευδή βαγκνερισμό του ΝΑΤΟ 

η μπούρκα καπηλεύεται τον Γκυ Ντεμπόρ γιατί τον κάνει θρήσκο 

το πρόταγμα δεν είναι η πίστη ή η αθεΐα αλλά η απιστία 
η απιστία είναι η αυτοδημιούργητη θρησκεία του καθενός 

ο Βερλαίν δεν πυροβόλησε τον Ρεμπώ 
απήγγειλε ποίηση στη νοηματική κρατώντας ένα σκεύος

ο Ρεμπώ ασπάστηκε το κοράνι 
μέσα στο όνειρο του Οβελίξ 

10 
αλληλεγγύη στους απολίτιστους ουτοπιστές που πλήττονται απανταχού

11
μιναρέδες κι Αϊφελ στον πρωκτό της ιστορίας 

12
τα όπλα έχουν σόγια 
δε στεφανώνονται οι άνθρωποι 
οι μπαλωθιές παντρεύονται 

13
κοίτα μαμά! 
και τα ποιήματα καπνίζουνε στις κάννες τους 

***